...و باز سلام...

...و من از صدای پای قلب به نقطه سکوت رسيدم...

             http://matinblog.persianblog.com

...و دعا کردم باران.... آسمان گریست به عشق من...و دعا کردم نور... خورشید تابید به عشق من... و دعا کردم راه هموار...دره کوه را به آغوش گرفت به عشق من... و دعا کردم سایه ... درخت بالید به عشق من...و دعا کردم خاک... زمین تپید به عشق من... و دعا کردم ستاره... درخشید به عشق من... .... و گفت راستی... و راست می مانم به عشق او...

آری ... تنهاییم سوخت ... بغض هایم باقی ماند... دلم گریست...نفسهایم حبس... ستاره هایم خاموش... به عشق گفته های من... و رهگذر گفت راستی... و راست می مانم ...به عشق رهگذر...

رهگذر...

14/7/1383

و اين قافله عمر غجب می گذرد.

 خوب ديگه عمر وبلاگ ما هم همينقدر بود.

 کوتاه.

آخر سال و آخر وبلاگ ما.

(ولی شب دراز است و قلندر بيدار)

و ديگه از خودم چيزی نمينويسم وفقط ممکنه پاسخ(غريبه)و(يک انسان)رو بدم. با آرزوی موفقيت برای همتون.

و از نقطه سكوت به صداي پاي قلب رسيدم.

ومن به محبت انسان قبطه می خورم.......

و برايت از ياس گفتم واز آرامش.......

از مرگ گفتم، خواهشي از يك دوست.....

از بودن گفتم…………ما هستيم

ازيك قطره اشك................فقط يك قطره اشك...........ازصبر زن..........عظمت مرد........

از اينكه قلب هيچ آدمي از سنگ نيست.........

از ……………….از عشق برايت گفتم، اين گناهِ مقدس، از بخششِ نگاه، از حضورِنورو محبت

از قصه چشمها………………از قصه مداد، كاغذ،قصه اشك و باران………..

از بي حساب و كتابيِ عشق…………

از زن، اژدها………….

از وجودِ‌ظلم………..

از پروانه احساسم، از ديدارِ باد، از قاصدك، مسافر....و گريه ابر.......

از نماز، از كفر....

ازچشمها،  دستانِِ كوچكِ كودك.............

از بخششِ نازنين، از لحظه هاي عيش و عشق............

از وجودِ دخترِ ايراني.........

از بزرگيِ محبتِ تو و كوچكيِ دنيا..........

و من هنوز به محبت انسان قبطه می خورم.....

.

.

.

.

حرفها براي گفتن دارم

اما نه ديگر براي نوشتن

دوست دارم بنويسم

اما چه كنم كه تند بادِ بي تفاوتي اين درختِ‌ نيمه خشك را با خود به نقطه سكوت برد

و حال تو ديگر بايد ترانه مرا بسرايي

….

و من……………من از صداي پاي قلب به نقطه سكوت رسيدم.

متين(رهگذر)

28/12/1382  

                                والسلام...

و هر آدم آلوده

           هر روز از روز بعد

                    و هر لحظه از لحظه بعد پاکتره

و يادمون باشه

      اگر با زندگی خودمون بازی ميکنيم

                             با زندگی ديگران بازی نکنيم

و آدما چقدر کم تو زندگيشون ميشنون

                    که کسی بهشون بگه دوستشون داره

متين

و من بي رنگ

و پدر سبز

و مادر آبي

و برادر بنفش

و برادر قرمز

و برادر زرد

و برادر نارنجي

و تو سفيد مرا كامل کردي

و خواهر نيلي

و سفيد من كامل شد

خواهر خوبم،

         افروز عزيز

                تولدت مبارك

( بهتره بگم

تولد 6 ماهگيت براي من مبارك)

متين

19/12/1382

برو به تاريخ:

می نویسم... بی ادعا و بی کنایه... از خودم، از تو و دیگرانم، و گه گاهی از سیاست، از هنر،علم،روزگارم و خاطره ها و... اما بی ادعا... چرا که همه اوست و من او را دوست دارم، چه در جهنم و چه در بهشت... اما نازنین... هر منی بسیار است... تو کدام را می خواهی؟…